De 6de editie van het Zuiderfestival komt eraan!!

Het Zuiderfestival is een tweedaags, voor publiek vrij toegankelijk evenement, waarbij het publiek kennis kan maken met een uiteenlopend aanbod van diverse kunstuitingen, waaronder: beeldende kunst, performance kunst, muziek, poëzie en (locatie) theater.
Het festival is een manifestatie van Studio Complex & Hangarrrrrr, twee Enschedese kunstenaarsinitiatieven die onderdeel uitmaken van het ‘informele’ kunstkwartier Jannink en is een podium voor de artistieke “Do it yourself” cultuur die zowel bezoekers als artiesten stimuleert deelnemer te zijn.

Het festival is een speeltuin voor creatieve geesten en dankzij een losse, open structuur een podium voor spontane interacties. Het festival kan in zijn totaliteit gezien worden als een groot kunstwerk, dat vorm krijgt tijdens de duur ervan, waarbij de kunstenaars, maar ook de bezoekers aangemoedigd worden hun eigen input te geven.

Fictie-Frictie is het ietwat enigmatische Thema van het zesde Zuiderfestival. Frictie - wrijving of een geschil - is een term die in onze tijd wel synoniem lijkt te zijn geworden aan het begrip kunst. Kunst laat al decennialang een spoor van controverse en tegenstellingen na in de samenleving. Wat is kunst eigenlijk, wanneer is iets een kunstwerk en wie bepaalt dat? Het zijn vragen die heftige discussie én emoties oproepen.

Sinds de romantiek ons opzadelde met de kunstenaar die kunst maakt als uiting van zijn eigen binnenwereld zijn we op een glijdende schaal belandt en kan inmiddels alles kunst zijn. Nadat Picasso met ‘Les Demoiselles d’Avignon’ vriend en vijand schokte door de “afzichtelijk” afgebeelde dames van plezier, zijn we er steeds meer aan gewend geraakt dat kunst niet gelijk is aan het schone. Het kan ook het schurende en confronterende zijn wat ons raakt.
In 1863 vond men het werk van impressionisten als Manet nog onacceptabel - want lelijk en slecht geschilderd - voor de officiële Parijse Salons. Tegenwoordig betalen verzamelaars kapitalen voor de ingeblikte uitwerpselen van Piero Manzoni en heeft een kunstenaar als Andres Serrano ervoor gezorgd dat menselijke vloeistoffen en Christus in één beeld is gaan behoren tot de canon van de moderne kunst. De grenzen zijn door al dit soort onverschrokken kunstenaars steeds verder verkent en opgerekt. Een vrijheid achterlatend die soms tot gevoelens van verwarring lijdt.
Want wat onderscheidt de kunstenaar nog van de activist, van de politicus of van de ondernemer? De moderne kunstenaar is niet alleen maker, hij heeft wat te zeggen over de wereld, mengt zich in politiek, start ondernemingen en hoeft zich al helemaal niets aan te trekken van wat zijn publiek verwacht. Hij schroomt dan ook niet om die een uitvergrotende (lach)spiegel voor te houden.

De kunstenaar zet zijn ideeën om in iets anders en plaatst het resultaat op een voetstuk. Hij creëert een verhaal door zijn ideeën met zijn fantasie te vermengen en maakt zo een fictieve werkelijkheid. Eentje die soms woede en irritatie kan opwekken, maar die ook de ruimte en de mogelijkheid geeft aan het publiek om een extra dimensie toe te voegen aan wat het ziet. Op het Zuiderfestival kan men het werk zien en ondergaan van eigenzinnige kunstenaars die zich niets aantrekken van de status quo en worden meegesleurd in hun wereld. Maak er je eigen verhaal van, zodat het uiteindelijk tot het collectieve geheugen van deze plek, deze stad gaat behoren.

 

Built with Berta.me